FILOZOFIA W BUDUARZE
Donatien Alphonse François de Sade
FILOZOFIA W BUDUARZE - część trzecia
MADAME DE SAINT-ANGE
Róbcie to, kiedy chcecie, ja dłużej nie wytrzymam! O, doublefoutu dieu! Odchodzę od zmysłów!
Ach, przyjaciele, ostudźcie mnie! Niech te strumienie ugaszą żar mojej gorejącej duszy! Aj! Aj! Cóż za niewiarygodne uczucie!... Konam!
(Augustyn, Dolmance i kawaler tworzą chór; obawa przed monotonią
powstrzymuje nas przed zamieszczaniem wszystkich wyrażeń, które w takich przypadkach są zawsze do siebie podobne)
DOLMANCE
Nieczęsto zdarzało mi się równie dobrze bawić.
(spoglądając na Augustyna)
Ten łotr napełnił mnie po brzegi. Ja też nie pozostałem dłużny, obdarzając panią.
MADAME
DE SAINT-ANGE
Ach, proszę nic nie mówić - czuję się jak po potopie.
EUGENIA
Czego nie mogę powiedzieć o sobie.
(rzucając się swawolnie w ramiona pani de Saint-Ange)
Chwaliłaś się, że popełniasz tyle grzechów naraz, lecz chciałabym, by choć
jeden przeznaczony był dla mnie! Jeśli zawsze będę musiała obejść się smakiem,
jak przed chwilą, z pewnością nie rozchoruję się z obżarstwa.
MADAME DE SAINT-ANGE (śmiejąc się do rozpuku) Zabawne stworzenie!
DOLMANCE
Ona jest urocza!... Chodź tu, moje dziecko, niech cię wychłoszczę.
(daje jej klapsa)
Ucałuj mnie, wkrótce twoja kolej.
MADAME DE SAINT-ANGE
Odtąd musisz zajmować się wyłącznie Eugenią, braciszku. Jej dziewictwo stanie się wkrótce twoim łupem.
EUGENIA
O, nie! tylko nie to! Chcę wyłącznie od tyłu!
MADAME DE SAINT-ANGE
Szczera, wspaniała dziewczyna! Żąda od ciebie tego, co przed chwilą dostało
się komuś innemu.
EUGENIA
Tyle, że wciąż mam pewne skrupuły, słyszałam bowiem, że to zbrodnia, zwłaszcza w wykonaniu samych mężczyzn. Może posłuchalibyśmy, co o tym mówi pańska filozofia, Dolmance?
DOLMANCE
Żadne wszeteczeństwo nie może budzić w nas grozy, gdyż każde inspirowane
jest przez Naturę. Najwymyślniejsze czyny, zdające się gwałcić prawa i instytucje ludzkie, nie są wszak niczym strasznym. W tym, co powiedziałaś, odgaduję
wpływ niemądrej bajeczki z Pisma Świętego, tej nieudolnej kompilacji spisanej przez jakiegoś ciemnego Żyda w czasach niewoli babilońskiej. Jest wierutną bzdurą, że zgładzenie Sodomy i Gomory było karą za grzechy. Oba te miasta, a
właściwie osady położone u stóp wulkanu, zginęły podobnie jak Pompeja i
Herkulanum pod lawą Wezuwiusza. Ot i cały cud. Tymczasem z tego całkiem prostego wydarzenia stworzono historyjkę o straszliwej, ognistej karze zesłanej na grzeszników, oddających się swoim naturalnym skłonnościom w pewnym zakątku
Europy.
EUGENIA Naturalnym?
DOLMANCE
Oczywiście. Raz jeszcze to podkreślam. Czy sądzisz, że Natura mogłaby jednocześnie inspirować i potępiać te same czyny? Wrogowie sodomii twierdzą,
że szkodzi ona rozmnażaniu naszego gatunku. Tym idiotom zawsze jedno w głowie!